ชื่อ                   ฐิติศักดิ์  กลมสอาด

ระดับ               มัธยมศึกษาตอนต้น

สถานศึกษา       โรงเรียนเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทร์  ระยอง

ชื่อผลงาน          โคนันทิวิสาล 

ชื่อวรรณกรรม   โคนันทิวิสาล

 

บทวรรณกรรม

              ในสมัยหนึ่ง  พระพุทธเจ้าประทับอยู่วัดเชตะวัน  เมืองสาวัตถี  ทางปรารถการพูดเสียดทางให้เจ็บใจของพวกภิกษุฉัพพัคคีย์  ได้ตรัสอดีตนิทานมาสาธก ว่า…

             กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว  ในสมัยของพระเจ้าคันธาระครองเมืองตักกศิลา แคว้นคันธาระ  พระโพธิสัตว์เกิดเป็นโค นามว่า  นันทิวิสาล  เป็นโคมีรูปร่างสวยงาม  มีพละกำลังมากมีพราหมณ์คนหนึ่งได้เลี้ยงและรักโคนั้นเหมือนลูกชาย  โคนั้นคิดจะตอบแทนบุญคุณการเลี้ยงดูของพราหมณ์ในวันหนึ่งได้พูดกับพราหมณ์ว่า “พ่อจงไปท้าพนันกับโควินทกเศรษฐีว่า  โคของเราสามารถลากเกวียนหนึ่งร้อยเล่มที่ผูกติดกันให้เคลื่อนไหวได้  พนันด้วยเงินหนึ่งพันกหาปณะเถิด”

              พราหมณ์ได้ไปที่บ้านเศรษฐีและตกลงกันตามนั้น  นัดเดิมพันกันในวันรุ่งขึ้น  ในวันเดิมพันพราหมณ์ได้เทียมโคนันทิวิสาลเข้าที่เกวียนเล่มแรก  เพื่อลากเกวียนร้อยเล่มผูกติดกันซึ่งบรรทุกทรายกรวดและหินเต็มลำ  แล้วขึ้นไปนั่งบนเกวียน  เงื้อปฎักขึ้นพร้อมกับตวาดว่า “ไอ้โคโกง  โคโง่ จงลากเกวียนไปเดี๋ยวนี้”  ฝ่ายโคนันทิวิสาลเมื่อได้ยินพราหมณ์พูดเช่นนั้น  ก็คิดน้อยใจว่า “พราหมณ์เรียกเรา ผู้ไม่โกง  ว่าโกง  ผู้ไม่โง่ ว่าโง่”  จึงยืนนิ่งไม่เคลื่อนไหว  โควินทกเศรษฐีจึงเรียกให้พราหมณ์นำเงินที่ตกลงกันมาให้แล้วให้กลับบ้านไป

              ฝ่ายพราหมณ์ผู้แพ้พนันปลดโคแล้วก็เข้าไปนอนเศร้าโศกเสียใจ  ส่วนโคนันทิวิสาลเห็นพราหมณ์เศร้าโศกเสียใจเช่นนั้น  จึงเข้าไปปลอบแล้วกล่าวว่า  “พ่อ ฉันอยู่ในเรือนตลอดมา เคยทำภาชนะอะไรแตกไหม  เคยเหยียบใครๆ เคยถ่ายอุจจาระ  ปัสสาวะในที่ไม่ควรหรือไม่  เพราะเหตุใดท่านจึงเรียกเราว่าโคโกง  โคโง่  ครั้งนี้เป็นความผิดของท่านเอง  ไม่ใช่ความผิดของฉัน  บัดนี้ขอให้ท่านไปเดิมพันใหม่ด้วยเงินสองพันกาปณะ ขออย่างเดียว  ท่านอย่าเรียกฉันว่าโคโกง  โคโง่  ฉันจะไม่ทำให้ท่านเสียใจ”

              พราหมณ์ได้ทำตามโคนันทิวิสาลบอก  ในวันเดิมพันพราหมณ์จึงพูดขึ้นว่า  “นันทิวิสาลลูกรัก  เจ้าจงลากเกวียนทั้งร้อยเล่มนี้ไปเถิด”  โคนันทิวิสาลได้ลากเกวียนร้อยเล่มที่ผูกติดกันด้วยการออกแรงเพียงครั้งเดียว  ทำให้เกวียนเล่มสุดท้ายไปตั้งที่เกวียนเล่มแรกอยู่  ทำให้พราหมณ์ชนะพนันเงินสองพันกหาปณะ  พระพุทธองค์เมื่อนำอดีตนิทานมาสาธกแล้วตรัสว่า  “ภิกษุทั้งหลายเชื่อว่า คำหยาบไม่เป็นที่ชอบใจของใครๆ  แม้กระทั่งสัตว์เดรัจฉาน”

 

ข้อคิดที่ได้

               แม้คนที่กตัญญูรู้คุณ  ตั้งใจจะทดแทนคุณ  ยอมทำตามใจเราทุกอย่าง  ก็ยังมีสิ่งที่เราทนไม่ได้คือถ้อยคำที่ไม่ไพเราะคำพูดที่เสียดแทงใจ  เพราะฉะนั้นไม่ว่ากาลไหนๆ ใครๆ ก็ไม่ควรพูดคำหยาบ