ชื่อ                   ทินพัฒน์  ทาเครือ

ระดับ               มัธยมศึกษาตอนปลาย

สถานศึกษา       โรงเรียนรัตนราษฎร์บำรุง

ชื่อผลงาน          นางมัทรี 

ชื่อวรรณกรรม    พระเวสสันดร

 

บทวรรณกรรม

              ฝ่ายพระนางมัทรี  เมื่อเสด็จเข้าป่าก็ทรงพบว่าธรรมชาติผิดปกติไปจากที่เคยพบเห็นที่ที่เคยมีผลไม้กลับกลายเป็นมีดอกไม้  ที่ที่เคยมีดอกไม้กลับกลายเป็นไม่มีดอกไม้  ทั้งท้องฟ้าก็มืดมน  เห็นขอบฟ้าแดงเป็นสีเลือด  ทำให้พระนางประหวั่นพรั่นพระทัย  ยิ่งไม้คานพลัดตกจากป่า  และขอเกี่ยวผลไม้เลื่อนหลุดจากมืออย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน  ก็ยิ่งไม่สบายพระทัย  พระนางทรงเก็บผลไม้ใส่กระเช้าเพื่อจะได้รีบกลับอาศรม  แต่ระหว่างทางกลับ  ทรงพบสัตว์ป่าทั้งสาม  พระนางได้อ้อนวอนขอทางจากสัตว์ป่านั้นเป็นเวลานาน

              “ข้าแต่พญามฤคราชผู้ทรงฤทธิรอน  ขอท่านทั้งสามจงเห็นแก่ความอ้อนวอนของข้าพเจ้าผู้เป็นพระราชธิดาของมนุษย์  ส่วนท่านทั้งสามก็เป็นราชบุตรของพญามฤคราชเหมือนกัน  ข้าพเจ้ากับท่านทั้งสามชื่อว่าเป็นพี่น้องกันโดยทางธรรม  ข้าพเจ้าขอกราบไหว้ท่านทั้งสาม  ท่านทั้งสามจงกรุณาหลีกหนทางให้ข้าพเจ้า  อันข้าพเจ้านี้เป็นอัครมเหสีของพระราชโอรสกรุงสีพี  ซึ่งถูกขับจากประเทศมาบวชเป็นชีไพร  ข้าพเจ้านี้มิได้หมิ่นประมาทพระราชสามี  จงรักภักดีต่อพระราชสามีอยู่เสมอเป็นเนืองนิตย์  ขอท่านทั้งสามจงนิมิตจิตหลีกหนทางให้แก่ข้าพเจ้าด้วย  ช่วยให้ข้าพเจ้าได้กลับไปเห็นหน้าลูกรักทั้งสองศรี  คือชาลีและกัณหา  ท่านทั้งสามก็จงพากันแสวงหาอาหารตามต้องการเถิด  อีกประการหนึ่ง  ลูกไม้หัวมันที่ข้าพเจ้าได้มานี้มีอยู่ไม่มาก  ข้าพเจ้าจะแบ่งให้ท่านทั้งสามเสียกึ่งหนึ่ง  อีกกึ่งหนึ่งจักนำไปฝากพระลูกรักและแลผัวขวัญ  ขอท่านทั้งสามจงรีบด่วนให้หนทางแก่ข้าพเจ้า”

               ต่อเมื่อพระจันทร์ขึ้นแล้ว  สัตว์ทั้งสามจึงเปิดทางให้ตามคำขอ  พระนางทรงวิ่งกลับมายังอาศรมก็ไม่พบพระกุมารทั้งสองที่เคยออกมาต้องรับเป็นประจำ  ทำให้นางหวาดหวั่นพระทัย  และทรงร้องไห้คร่ำครวญ  พระเวสสันดรทรงเห็นพระนางเศร้าโศกเป็นอันมาก  จึงหาวิธีตัดความทุกข์โศกด้วยการแกล้งกล่าวหาพระนางว่าคิดนอกใจไปคบชายอื่น  จึงได้กลับมาถึงอาศรมในเวลากลางคืน  พระนางมัทรีทรงคร่ำครวญหาลูกด้วยความวิปโยคจนสิ้นสติไป  เมื่อฟื้นขึ้นและพระเวสสันดรตรัสเล่าความจริงว่าได้ประทานพระกุมารทั้งสองให้แก่ชูชกไปแล้ว  พระองค์จึงทรงค่อยหายโศกเศร้า และอนุโมทนาในการบำเพ็ญทานบารมีของพระเวสสันดร

 

ข้อคิดที่ได้

               1. มีความอดทนต่อความยากลำบาก  เสด็จหาผลไม้ซึ่งหนทางเต็มไปด้วยความยากลำบากและอันตราย

               2. มีจิตเป็นกุศล  เมื่อทรงทราบความจริงว่าพระเวสสันดรพระราชทานสองกุมารเป็นทานก็ทรงอนุโมทนาด้วยแม้จะรักลูกเพียงใดก็ตาม

               3. คติธรรม  ที่สามารถนำไปใช้ในชีวิตประจำวันของทุกคนได้  เกี่ยวกับการเป็นคู่สามีภรรยาที่ดี  การเสียสละเป็นคุณธรรมที่น่ายกย่อง  และการบริจาคทาน เป็นการกระทำที่สมควรได้รับการอนุโมทนา