ชื่อ                    นลินี พฤกษมหาศาล

ระดับ                ประถมศึกษา

สถานศึกษา        โรงเรียนบ้านไทยสามัคคี

ชื่อผลงาน          พ่อครับผมรักพ่อ 

ชื่อวรรณกรรม    นิทานชาดก ล่อยุงให้กัด 

 

บทวรรณกรรม

               ดังได้สดับมามีเด็กชายคนหนึ่ง อายุ ๘ ขวบ กำพร้ามารดา บิดาเป็นคนยากจน เที่ยวรับจ้างทำไร่ทำนาเลี้ยงชีวิตพ่อลูก อดๆ อยากๆ โปลิตะแม้จะยังเป็นเด็กเมื่อเห็นบิดาต้องทำงานหนักมิได้นั่งดูดายเขาออกป่าเก็บผัก หักฟืนมาขายช่วยแรงบิดา แม้กระนั้นก็ยังไม่บรรเทาความยากจนลงได้ ในฤดูร้อนยุงชุม พ่อลูกต้องนอนตากยุง เพราะไม่มีเงินซื้อมุ้งมากางนอน

               โปลิตะเห็นว่าบิดาถูกยุ่งกัด นอนกระสับกระส่ายก็เปลื้องเสื้อผ้าตัวที่ตนสวมใส่ออกคลุมให้พ่อ แล้วตัวเองไปนอนเปลือยกายล่อยุงให้กัดสักเท่าไรก็ไม่ปัดไล่ ปล่อยให้ยุงกัดกินเลือดของตนจนอิ่มเพื่อจะได้ไม่ไปกัดบิดา เขาปฏิบัติเช่นนี้เป็นประจำจนล่วงรู้ไปถึงคนทั้งหลาย ต่างพากันสรรเสริญว่า เป็นผู้ทรงไว้ซึ่งความกตัญญูกตเวทียิ่งนัก

 

ข้อคิดที่ได้

                เด็กชายโปลิตะ เป็นผู้ให้ที่ยอมสละเลือดของตนเองให้ยุงกัดให้อิ่มเพื่อจะได้ไม่ไปกัดพ่อของตน เด็กคนนี้เป็นผู้ให้เพื่อให้พ่อของตนมีความสุขสบายเป็นเด็กที่มีความกตัญญูกตเวทีต่อผู้มีพระคุณ ซึ่งในที่สุดเด็กคนนี้ได้รับการยกย่องสรรเสริญ และได้นำความเจริญมาสู่ตนเองตลอดไป