ชื่อ                   พัชรี ภูผาบาง

ระดับ                มัธยมปลาย

สถานศึกษา        โรงเรียนโรงเรียนบุญวัฒนา

ชื่อผลงาน          ไฟบาป 

ชื่อวรรณกรรม   ไฟบาป 

 

บทวรรณกรรม

               มีครอบครัวหนึ่งอนาถา ไร้ที่พึ่งพาอาศัย ทั้งหมดสี่คนจนเข็ญใจ ทำมาหาได้ไม่พอกิน พ่อหลงเพลินเดินทางผิดติดสุราเสียศีล ไม่ช่วยลูกเมียทำมาหากินผลงานจนสิ้นเพราะใจทราม ลูกคนโตไปรับจ้างบ้านข้างๆ เขาล้างชามน่าเวทนา พยายามเลี้ยงน้องทั้ง 3 ช่วยค้ำจุน ทนเหนื่อยยากลำบากไม่บ่น กัดฟันทนเพื่อหาทุน กตัญญูรู้คุณ แต่ขาดทุนเพราะบาปบัง กลับบ้านค่ำพ่อไล่ตี หาว่าไถลดูหนัง ตีแม่ตีน้องร้องเสียงดัง เมาคุ้มคลั่งหมดราคิน ไม่มีมุ้งจะกางนอน ไม่มีหมอนนอนหนุนหิน พี่ยอมแสบท้องให้น้องมีกิน เสื้อผ้าผ้าขาดวิ่นไม่มีชิ้นดี เห็นเขาเรียนก็อยากเรียน มีความเพียรเพราะเป็นพี่ แต่หมดหนทางเพราะสตางค์ไม่มี ดูเป็นพี่จนปัญญา ตัดสินใจไม่คิดกลัว คิดเอาครัวเป็นป่าช้า หยิบผ้ามุ้งเก่าเอาออกมา พันกายาราดน้ำมัน แล้วจุดไฟให้เผาตัว ร้อนไม่กลัวอดทนกลั้น ต้องมอดม้วยใครช่วยมั่น ตายอัศจรรย์เพราะความจน ยามหมดบุญกระตุ้นบาป นรกสาบอกุศล หากผู้ใดไม่ยากจน สร้างกุศลไว้เถิดเอย

 

ข้อคิดที่ได้

                ความรักคือการให้โดยไม่หวังสิ่งตอบแทน แต่ถ้าผู้ใดรักแล้วหวังสิ่งตอบแทนผู้นั้นคือคนที่เห็นแก่ตัว นั้นคือทำให้รักแล้วเป็นทุกข์