ชื่อ                    ศุภพงษ์ ธรรม์โชติอายุ

ระดับ                อุดมศึกษา

สถานศึกษา        มหาวิทยาลัยศิลปากร

ชื่อผลงาน          รูปทรงแห่งวิถีชีวิตชนบท   

ชื่อวรรณกรรม    วรรณกรรมชนบท

 

บทวรรณกรรม

                เดินลัดทุ่งครู่เดียวก็ถึงลำคลองที่ทอดตังเลื่อยมาจากทางเหนือ มองไปสุดสายตา พวกชาวนากำลังยืนยกทอดแหสองฟากคลองเป็นระยะๆ เสียงหัวเราะ เสียงร้องเรียกกันเหมือนกับงานเทศกาล บ้างก็ก่อไฟผิง เพราะลงไปแช่น้ำเสียจนหนาว พ่อเลือกตรงที่น้ำในคลองไหลวนเป็นอ่าว ริมคลองที่ก่อไผ่เล็กๆ ร่มเย็น พ่อตัดไม้หลักสองอันตัดปลายข้างนึ่งให้แหลม

“ดักขวางคลองเลยหรือพ่อ” สินถามขึ้นขณะพ่อถือไม้หลักลงไปในคลอง

“ไม่ต้องหรอกจึงได้ริมๆ คลองนี้ก็พอ ปลามันเลาะมาริมตลิ่งนี้” พ่อปักไม่หลักอันแรก มัดหูตาข่ายติดกับหลัก “ช่วยพ่อจับซิ” สินแก้ผ้าโดดน้ำตูมลงไปอย่างรวดเร็ว คลองเล็กตื้น ข้างตลิ่งน้ำไม่ลึกนัก สินจึงยืนได้ พ่อค่อยๆ คลี่ข่ายยาวเฉียงไปตามลำคลองทุ่นไม้โสนสีดำลอยฟ่องอยู่บนผิวน้ำ ตะกั่วเล็กๆ ที่ติดอยู่ที่ตีนตาข่ายถ่วงไม่ให้ข่ายลอยปลิวไปตามน้ำ ในการดำรงชีวิต ธรรมชาติมีบทบาทสำคัญต่อวงจรระบบชีวิตและเป็นทรัพยากรที่จำเป็นต่อโลกใบนี้มาอย่างช้านาน ที่คอยหล่อเลี้ยง ดูแล สร้างอารยะวัฒนธรรมอันดีงามแก่มนุษยชาติและยังเป็นแหล่งกำเนิดอันยิ่งใหญ่ของสรรพสิ่งธรรมชาติให้ความสวยงามกับเรา เราจึงต้องย้อนกลับไปช่วยกัน ดูแลรักษา ดำรงชีวิตกันอย่างถ้อยทีถ้อยอาศัย พึ่งพาดูแลซึ่งกันและกัน เพื่อประโยชน์สุขแก่ทุกฝ่ายอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข

 

ข้อคิดที่ได้

                การอยู่กับครอบครัว อยู่กับธรรมชาติ อยู่อย่างพอมีพอกิน อยู่กับตัวเองรักและผูกพัน แค่นี้ก็ทำให้มีความสุขและอบอุ่นพอแล้ว แต่ปัจจุบันสังคมเริ่มพัฒนาเจริญเติบโต สร้างจนเกินความจำเป็น จนทำให้ชีวิตแบบเดิมที่มีแต่ความสุขจางหายไปจากสังคมไทยเรื่อยๆ ข้าพเจ้าต้องการให้ทุกคนตระหนักและสำนึกก่อนที่จะไม่เหลือให้เห็นอีกต่อไป