ชื่อ                   นิพนธ์ พรมสุภา

ระดับ                อุดมศึกษา

สถานศึกษา        มหาวิทยาลัยศิลปากร

ชื่อผลงาน          เสียงร่ำไห้ของแผ่นดิน 

ชื่อวรรณกรรม    ตำนานเสาไห้ 

 

บทวรรณกรรม

               เขาริดกิ่งรอนก้านตะเคียนทองออกเสียจนสิ้น เขาบั่นปลายยอดของตะเคียนทองทิ้ง เขาเฉาะขวานเลาะเปลือกและกระพี้ของตะเคียนทองออกอยู่ฉับๆ แม่นางก็ให้ปวดร้าวไปทั่วสรรพางค์ แต่ก็มิได้หวีดร้อง ข่มกลั่นทุกขเวทนาทั้งหลายทั้งปวงเยี่ยงมารดาในยามกำเนิดบุตร แม่นางยอมเสียสละด้วยความเจ็บปวดของตนเองเพื่อจะไปเป็นรากฐานของชีวิตใหม่แห่งแผ่นดิน ไปเป็นเสาหลักเมืองให้เป็นศรีเป็นศักดิ์แก่เมืองกรุงใหม่ที่เต็มไปด้วยความเจริญรุ่งเรือง

              

ข้อคิดที่ได้

                เป็นการมองในอีกมุมหนึ่งของการให้ คือการเสียสละของนางตะเคียน ที่ยอมเสียสละต้นไม้ที่ตนอาศัยอยู่มาหลายร้อยปี เพื่อให้ชาวเมืองนำไปสร้างศาลหลักเมืองใหม่ นั่นคือ กรุงรัตนโกสินทร์ ระหว่างที่ตนถูกตัดกิ่งเล็กกิ่งน้อย ปั่นยอดเฉือนปลายทิ้ง โดยเฉาะต้นและเปลือกเข้าไปจนถึงกระพี้ แต่น้องก็ไม่ได้กรีดร้องหรือแสดงปาฏิหาริย์อะไรออกมาให้ผู้คนหวาดกลัว แม้ว่าตนเองจะต้องเจ็บปวดทุกข์ทนแสนสาหัสเพียงใด นางรู้สึกยินดีและเต็มใจเสียสละตน ถึงแม้ตอนท้ายสุดจะผิดหวังก็ตาม ข้าพเจ้าจึงมองว่า มันเป็นมุมมองของการให้อีกรูปแบบหนึ่ง คือการเสียสละตนเพื่อประโยชน์ส่วนรวม โดยที่ไม่หวังสิ่งตอบแทน แม้ตนจะเจ็บปวดแต่ใจเปี่ยมปิติ